خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )

469

نهج البلاغة ( فارسي )

پاداش گيرد ، چنين كسى كه به سنت پيامبر ( صلى الله عليه و آله ) جاهل است و در مزد زيان كرده است . عملش از دستش رفته و پشيمانى خواهد كشيد . همچنين است ، اداى امانت . كسى كه از امانت داران نباشد از رحمت حق نوميد است . زيرا امانت به آسمانهاى افراشته و زمين گسترانيده شده و كوههاى بلند و استوار ، كه از آنها بلندتر و پهناورتر و فراتر و بزرگتر نبود ، عرضه شد . بواقع ، آسمان و زمين و كوه با وجود بلندى و پهناورى و قوت و ارجمندى از رفتن به زير بار امانت امتناع كردند و از عقوبت پروردگار ترسيدند . آنها چيزى را دريافته بودند كه موجودى ناتوان مانند انسان در نيافته بود . « او ستم پيشه و نادان بود . » ( 1 ) بر خداى ، سبحانه و تعالى ، آنچه بندگان در شب و روزشان به جاى مىآورند پوشيده نيست . بر خردترين اعمالشان آگاه است و به علم بر آنها احاطه دارد . اندامهايتان گواهان او هستند و اعضاى بدنتان لشكرهاى او و ضمايرتان جاسوسان او و اعمال نهانيتان بر او آشكار است . 191 سخنى از آن حضرت ( ع ) به خدا سوگند ، معاويه از من زيركتر نيست . او پيمانشكنى مىكند و گنه كارى . اگر پيمانشكنى را ناخوش نمىداشتم ، من زيركترين مردم مىبودم . ولى پيمانشكنان ، گنه كارند و گنه كاران ، نافرمان . هر پيمانشكنى را در روز قيامت پرچمى است كه بدان شناخته گردد . به خدا سوگند ، مكر و خدعه مرا غافلگير نكند و در سختيها ناتوان نشوم .

--> ( 1 ) . سورهء 33 ، بخشى از آيهء 72 .